Jij bent BIJzonder! Vrijwilligers maken elke dag het verschil in H. Hartziekenhuis Mol
Tijdens de Week van de Vrijwilliger zet AZ Mol de mensen achter de warme zorg in de kijker – want zonder hen is duurzame zorg ondenkbaar.
Van 28 februari tot en met 8 maart 2026 vieren we in België de Week van de Vrijwilliger, een jaarlijkse campagne van het Vlaams Steunpunt Vrijwilligerswerk om vrijwilligers en hun engagement extra te waarderen. Dit jaar krijgt de week een bijzondere lading.
2026 werd door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger voor Duurzame Ontwikkeling. Daarmee wordt wereldwijd erkend wat wij in het H. Hartziekenhuis Mol elke dag ervaren: vrijwilligerswerk is geen randfenomeen, maar een essentiële bouwsteen van warme, toegankelijke en duurzame zorg. Vrijwilligers brengen tijd, aandacht en oprechte aanwezigheid. Ze versterken de menselijke kant van zorg en creëren verbinding waar tijd en capaciteit onder druk staan. In deze reportage laten we enkele van onze vrijwilligers zelf aan het woord. Hun verhalen tonen dat duurzame ontwikkeling niet alleen een globale ambitie is, maar ook een dagelijkse praktijk – hier, in ons ziekenhuis, dicht bij de patiënt.
Maria Vanherck – afdeling Heelkunde
Met haar 70 jaar straalt Maria één en al energie uit. Sprankelende ogen, een warme glimlach en een natuurlijke openheid: wie haar ontmoet, voelt zich meteen op zijn gemak.
Maria kent het ziekenhuis niet alleen als vrijwilliger, maar ook als patiënt. Ze bracht zelf tijd door in de pijnkliniek en weet wat het betekent om met pijn te leven. Net daarom is haar engagement zo bijzonder.
“Vrijwilligerswerk verzet mijn gedachten,” vertelt ze. “En het doet me beseffen: ik ben niet de enige met pijn.”
Twee ochtenden per week start ze haar dag vroeg op de afdeling heelkunde. Ze begint steevast bij de verpleegkundigen met een eenvoudige vraag: “Wie mag er niet ontbijten?” Daarna helpt ze met het rondbrengen van de maaltijden.
Ondertussen heeft ze oog voor alles wat zich op de afdeling afspeelt: wie onrustig is, wie nood heeft aan een babbel, wie gewoon even extra aandacht kan gebruiken.
Die kleine momenten maken volgens haar het verschil. Een gesprek aan het bed, een luisterend oor, een geruststellende glimlach.
“Ik kom hier blij buiten,” zegt ze.
Vrijwilligers zoals Maria tonen dat zorg niet alleen in handen zit, maar vooral in aandacht. Dank je wel, Maria, om met jouw inzet onze zorg elke dag een stukje warmer te maken.
Roger Schaevers – afdeling Geriatrie
Op het eerste gezicht oogt Roger ernstig en bedachtzaam. Maar wie hem even bezig ziet op de afdeling geriatrie, merkt het meteen: achter die rustige uitstraling schuilt een bijzonder warme man.
Al bijna twaalf jaar is Roger een vaste waarde in het ziekenhuis. Als kind droomde hij ervan verpleegkundige te worden, maar rugproblemen stuurden zijn loopbaan een andere richting uit. Het zorgende zat echter diep in hem. Vandaag krijgt die droom alsnog vorm in zijn vrijwilligerswerk.
Twee ochtenden per week start hij om 6 uur stipt. Hij controleert koelkasttemperaturen, zet water en thee klaar, helpt bij het voorbereiden en uitdelen van maaltijden en doet zijn vaste “watertour”. Taken die misschien klein lijken, maar essentieel zijn in de dagelijkse werking van de afdeling.
Wat voor hem het zwaarst doorweegt, is de groeiende eenzaamheid bij oudere patiënten. Daarom maakt hij tijd voor een gesprek. Hij luistert naar verhalen van vroeger, naar herinneringen, naar zorgen. “Dank u om te luisteren,” hoort hij dan vaak. En dat raakt hem telkens opnieuw.
Vrijwilligers zoals Roger bewijzen dat verbondenheid een onmisbare schakel is in kwaliteitsvolle zorg. Dank je wel, Roger, om met jouw inzet onze zorg elke dag een stukje warmer te maken.
Sigrid Vanham – Spoeddienst
Wie Sigrid ontmoet, merkt meteen haar energie en openheid. Ze spreekt met zichtbaar enthousiasme over haar vrijwilligerswerk op de spoeddienst — een plek waar geen dag dezelfde is.
Na een zware rugoperatie moest Sigrid haar loopbaan in de verzekeringssector stopzetten. Stilzitten was geen optie. Ze wilde opnieuw iets betekenen voor anderen. Vandaag is ze twee namiddagen per week actief op Spoed.
“Wij zijn hier wachtverzachters,” zegt ze. En dat vat haar rol perfect samen.
Wanneer haar shift start, bekijkt ze wie al lang wacht en waar extra ondersteuning nodig is. Ze stapt een box binnen en vraagt eenvoudig: “Lukt het hier nog een beetje?” Soms blijft het bij een korte babbel. Soms schuift ze een stoel bij iemand die nood heeft aan een luisterend oor.
Ze ontmoet ouderen die alleen binnengebracht worden, bezorgde ouders met een ziek kind of koppels die onverwacht slecht nieuws krijgen. Haar aanwezigheid brengt rust in een vaak stressvolle omgeving.
Naast gesprekken helpt ze ook praktisch waar nodig, zodat verpleegkundigen en artsen zich kunnen focussen op de medische zorg. Maar het is vooral haar menselijke nabijheid die indruk maakt.
Vrijwilligers zoals Sigrid tonen dat warme zorg ook op de drukste momenten mogelijk is. Dank je wel, Sigrid, om met jouw inzet onze zorg elke dag een stukje warmer te maken.
Rina Mertens – Onthaal
Met haar rustige uitstraling en vriendelijke glimlach is Rina voor veel patiënten het eerste gezicht dat ze zien bij hun aankomst in het ziekenhuis. En dat eerste moment is vaak bepalend.
Via een tip van een kennis zette ze enkele jaren geleden de stap naar vrijwilligerswerk. Vandaag is ze actief op het onthaal, waar ze patiënten helpt bij inschrijvingen en hen begeleidt naar de juiste dienst.
Maar haar rol gaat verder dan administratie. Ze voelt aan wanneer iemand zenuwachtig of onzeker is en neemt dan bewust de tijd om gerust te stellen.
“In het ziekenhuis komt iedereen met een specifieke bezorgdheid,” zegt ze. “Dan is het belangrijk dat je met respect en empathie reageert.”
Bij opnames begeleidt ze patiënten naar hun kamer en legt ze rustig uit hoe alles werkt. Het zijn kleine gebaren, maar ze zorgen voor een zachtere start van een vaak spannende dag.
Vrijwilligers zoals Rina maken van een praktisch onthaalmoment een warm welkom. Dank je wel, Rina, om met jouw inzet onze zorg elke dag een stukje warmer te maken.
En dan zijn er nog Theo en Jan, Karin, Geert, Carine, Liliane en Greet. Stuk voor stuk vrijwilligers die met hun glimlach, hun tijd en hun bereidheid om te helpen het verschil maken op hun afdeling. Niet iedereen stond voor deze reportage voor de microfoon, maar hun inzet spreekt even luid. Samen zorgen zij ervoor dat patiënten zich gezien, gehoord en welkom voelen.
#IVY2026 en #Vrijwilligersjaar